Marktplaats.nl hangt de vlag uit deze week. Het bedrijf bestaat alweer vijftien jaar. Ziet de toekomst van het online fenomeen er even zonnig uit of dreigt Marktplaats aan zijn eigen succes ten onder te gaan?
Ronkende cijfers
Marktplaats viert feest. Het Amsterdamse bedrijf – in 2004 overgenomen door eBay – vierde afgelopen maandag zijn derde lustrum, een jubileum met ronkende cijfers: de doorbraak van mobiel internet stuwde de omzet in 2013 met een kwart omhoog. Meer dan de helft van de bezoekers struint Marktplaats inmiddels via het mobieltje af. Geen wonder want, zo snoefde algemeen directeur Olivier van Duijn tegen NUzakelijk.nl: ‘Met behulp van je smartphone staat een advertentie inclusief foto’s binnen twintig seconden live.’ Met de totale waarde van de tussen particulieren verhandelde spullen – meer dan acht miljard euro – kan bijna de helft van het begrotingstekort worden weggewerkt. Kortom, alle aanleiding om de slingers aan het virtuele plafond te hangen. Toch zijn er te midden van alle feestvreugde twee redenen om kritische kanttekeningen te plaatsen.
Mooiste Marktplaats-ervaring
De eerste reden werd me aangeleverd door Marktplaats zelf. Om het feest luister bij te zetten, verstuurde de tweedehandsgigant een oproep naar haar klanten om hun ‘mooiste Marktplaats-ervaring’ te beschrijven. Tuk op het beloofde prijsje, dook ik in de annalen van mijn al acht jaar durende Marktplaats-geschiedenis. Zat daar een boeiend verhaal tussen? Ja, over die halve crimineel die mijn Nikon-fototoestel wilde afrekenen met gladde paarse flappen van 250 euro. Of over mijn oude, shabby-chique driezits Chesterfield-bank die ik op ‘gereserveerd’ zette nadat een geïnteresseerde me van zijn ‘gegarandeerde koop’ had verzekerd. Een week, en vele teleurgestelde reacties van andere kandidaten later, zag hij, op inspectie in mijn woonkamer, toch vanaf omdat er teveel krasjes in de rechterleuning zaten. Tuurlijk, er zijn ook succesverhalen te vertellen. Dat kinderzitje van Maxi-Cosi had ik toch maar mooi weten te slijten voor vijftien euro. Mijn vrouw had zich weliswaar het schompes geboend om de tijgerprintzitting weer spic en span te krijgen en ik had er een middag voor thuis moeten blijven maar afijn, de holistische troost een bijdrage te hebben geleverd aan de verduurzaming van de economie verzachtte alle moeite. Maar een verhaal dat kon meedingen naar de mooiste Marktplaats-ervaring? Nee, dat zat er niet bij. Het viel me op dat mijn activiteiten sowieso scherp waren afgenomen de laatste jaren. Het heen en weer mailen en bellen, het op het laatste moment nog willen onderhandelen over mijn toch al bespottelijk lage weggeefprijzen, over de benzinekosten, ja zelfs over de parkeerkosten, ik had er geleidelijk genoeg van gekregen. Ik schoof mijn tweedehandsjes door naar de Kringloopwinkel.
Leugendetector
Ook mijn enthousiasme als koper is verdampt. Mijn beste herinnering bewaar ik aan het tiental afgeragde doch nog prachtige Corgitoys autootjes die ik, jeugdliefde, voor zestig (!) euro, scoorde voor mijn zoontje. De slechtste aan de leugendetector voor mijn dochter die niets anders opspoorde dat het leugentje (‘Werkt nog prima!’) waarmee het ding was verkocht. Zeker, er staan vast nog razend aantrekkelijke koopjes tussen de duizenden advertenties maar, kunt u ze nog vinden? De zakelijk aanbieders overwoekeren tegenwoordig het aanbod van particulieren. Elke dag vinden er maar liefst 30.000 b-2-c transacties plaats, MKB-bedrijven realiseren er zes tot elf procent van hun omzet, meldt Marktplaats trots. Da’s fijn voor de eBay-dochter maar het is de doodsteek voor het hart van Marktplaats: de P-2-P tweedehandjes, van particulier tot particulier. Wanneer deze woekering niet wordt gestuit en zonder aanscherping van de transactie-etiquette, zie ik het somber in voor Marktplaats. Ik haak af en ik ben vast de enige niet.