De herfst leidt niet alleen tot files en nattigheid maar ook tot melancholische bespiegelingen. Althans bij onze columnist Robert Jan Blom die afgelopen zondag bij de haard opeens door een lumineus idee werd besprongen. Wat zou George Orwell, de befaamde auteur van 1984, over 2018 hebben geschreven? De vraag stellen is hem beantwoorden, dacht Blom die parmantig zélf de pen in een pot Orwelliaanse inkt doopte. Niet zonder trots publiceren wij een fragment uit 2018, over het ontstaan van ‘De wet Dood Gaan en Overlijden.’
Indringende waarschuwing
In 1950, een jaar voor zijn dood, publiceerde de Britse schrijver George Orwell zijn wereldberoemde roman 1984. Het verhaal is een bittere satirische visie op de toekomst van de westerse wereld. Orwell schreef het boek in 1948, op een afgelegen landgoed op het Schotse eiland Jura waar hij werd omringd door staalblauwe wateren en een bar rotsenlandschap. Het moet een inspirerend decor zijn geweest: 1984 verhaalt over een enkeling die in een nare totalitaire wereld vergeefs zoekt naar een sprankje menselijkheid. Het boek geldt als een indringende waarschuwing tegen dictaturen, zoals het toen net verslagen nazi-Duitsland en de opkomende Sovjet-Unie van heerser Stalin.
Stel dat Orwell langer zou hebben geleefd
Toen ik afgelopen zondagmiddag bij een knisperend haardvuur en een gerijpte Jura Malt Orwells klassieker dichtsloeg, vroeg ik me heel vermetel volgende af. Stel dat George Orwell langer zou hebben geleefd, zeg tot het jaar 2000. En stel dat hij in dat jaar een boek zou hebben geschreven met de titel 2018. Natuurlijk zou maestro Orwell opnieuw een akelig toekomstvisioen schetsen, bijvoorbeeld over een wereld waarin niet de Poetin-potentaten maar, heel verrassend, de farmaceutische pillendraaiers de almacht bezitten. Ik stelde me voor dat het boek een wet zou bevatten waarin werd bepaald hoe het volk zou sterven. Bijgaand citeer ik, geheel naar eigen Orwelliaanse fantasie, uit deze wet, De wet ‘Dood Gaan en Overlijden’:
Marktwerking leidt tot nieuwe wet
‘In het jaar 2018 zullen regeringen niet langer het gezondheidsbeleid bepalen. De overheid bemoeit zich evenmin met andere aspecten van leven en dood. Marktwerking in de zorg heeft geleid tot de wet ‘Dood Gaan & Overlijden’. In deze wet wordt gesteld dat alleen de farmaceutische industrie bepaalt wanneer een persoon komt te overlijden. Overigens vindt het besluit niet plaats op basis van individualiteit maar van gelijkheid.’
Zelf de einddatum van je leven vaststellen
‘Elke verzekerde en niet-verzekerde kan zelf de einddatum van zijn of haar leven vaststellen. Wie niet verzekerd is, zal overlijden als gevolg van een aandoening die alleen met medicijnen kan worden weggenomen. Deze personen zullen geen zorg en geen medicijnen ontvangen. Andere hulp is niet toegestaan. De burger die wel verzekerd is, kan in bepaalde omstandigheden rekenen op goedkope medicijnen. Personen die verzekerd zijn in de ‘vier sterren klasse’ en die een medicijn kunnen betalen bóven een ton, mogen rekenen op een adequate hulp. Wie zich niet kan verzekeren voor de allerduurste medicijnen in de ‘vijf sterren klasse’ zal onmiddellijk worden geëuthanaseerd en nog diezelfde dag worden gecremeerd.’
Onvrijwillig geëuthanaseerd
‘Ziekenhuizen worden vanaf 1 januari 2019 omgezet in coöperaties. Elke patiënt die zich tot een Zieken-Coöperatie wendt, zal direct moeten meebetalen aan de algemene kosten van het ziekenhuis. Wie dat niet kan zal thuis moeten wachten op verbetering of verhoging van zijn of haar inkomen. Wie de bijdrage aan de Zieken-Coöperatie na één jaar nog steeds niet kan betalen, zal vrijwillig of onvrijwillig worden geëuthanaseerd waarna de as in een massagraf wordt gestort. Vanaf 2020 zal eenieder van 65 jaar en ouder die naar een verpleegtehuis gaat onmiddellijk gescheiden worden van levenspartners en huisdieren. Op deze wijze wordt voorkomen dat het leven van de patiënt onnodig en tegen hoge kosten wordt verlengd door de zorg van partners of de liefde van huisdieren.’
Werkelijkheid van 2018
Aldus een fragment uit 2018 van George Orwell. Het boek werd in het jaar 2000 gepubliceerd en bleek in 2018 de werkelijkheid volledig weer te geven. De medische zorg was geheel in handen van de farmaceutische industrie, de zorgsector en de verzekeringsmaatschappijen gevalen. Regering en Tweede Kamer waren buiten spel gezet.
Robert Jan Blom