Bedrijven in Europa die afhankelijk zijn van private schuldfinanciering—leningen van investeerders buiten de traditionele banken om—gaan opvallend weinig failliet. Dat betekent echter niet dat er geen financiële problemen spelen. Integendeel: die blijven vaak juist onder de oppervlakte.
Veel ondernemingen zijn namelijk niet in staat om hun leningen of obligaties volledig af te lossen wanneer deze aflopen. Toch vormt dat zelden een direct probleem. Zolang de rente betaald kan worden en de schuld draaglijk lijkt, zijn kredietverstrekkers doorgaans bereid om nieuwe financiering te verstrekken. Die nieuwe leningen worden vervolgens vaak gebruikt om bestaande schulden af te lossen.
Schulden blijven doorrollen
Dit systeem van ‘doorrollen’ zorgt ervoor dat problemen niet direct zichtbaar worden. Pas wanneer bedrijven zelfs moeite krijgen om de rente te betalen, komt de druk echt op de ketel. Dan volgt een zogeheten wanbetaling.
Maar zelfs dan is een faillissement niet de meest gebruikelijke uitkomst. Onderzoek van Goldman Sachs laat zien dat in Europa een andere oplossing veel vaker voorkomt: het omzetten van schuld in aandelen.
Van schuldeiser naar eigenaar
Bij zo’n schuldomzetting nemen kredietverstrekkers (een deel van) het bedrijf over in ruil voor het kwijtschelden van schulden. Voor zwaar gefinancierde ondernemingen betekent dat direct verlichting: de schuldenlast daalt en de rentekosten verdwijnen grotendeels.
Voor investeerders verandert de rol ingrijpend. Zij zijn niet langer schuldeiser, maar aandeelhouder. In plaats van rente-inkomsten draait het dan om het herstellen en laten groeien van het bedrijf.
Tegelijkertijd zorgt deze praktijk ervoor dat het werkelijke risico in de markt minder zichtbaar is. Omdat dit soort herstructureringen niet altijd als ‘hard’ faillissement worden geregistreerd, lijkt de markt stabieler dan die in werkelijkheid is.
Schijnzekerheid voor investeerders
Op het eerste gezicht lijkt iedereen ermee weg te komen. Bedrijven blijven bestaan en investeerders vermijden directe afboekingen. Toch betekent een omzetting van schuld naar aandelen niet dat verliezen verdwijnen—ze worden alleen uitgesteld of op een andere manier verwerkt.
Met name leningen uit de periode 2023–2025 kunnen in de toekomst voor meer problemen zorgen. In die jaren is veel kapitaal verstrekt, vaak tegen relatief lage risicopremies. Als renteverlagingen uitblijven of trager verlopen dan verwacht, kan dat alsnog leiden tot toenemende druk en meer herstructureringen.
Dit artikel is gebaseerd op een publicatie van de Financial Times. Lees het originele artikel hier.