Crypto-betalingen zijn in 2026 geen niche meer binnen het Nederlandse bedrijfsleven. Steeds meer ondernemingen accepteren digitale valuta naast traditionele betaalmiddelen, vaak vanwege snelheid, lagere transactiekosten of internationale klanten. Die ontwikkeling schuift inmiddels ook door naar faillissementsdossiers, waar crypto-activa onderdeel worden van de boedel.
Dat roept nieuwe vragen op. Waar bankrekeningen relatief eenvoudig te traceren zijn, geldt dat niet automatisch voor wallets, private keys en internationale blockchains. Voor curatoren, schuldeisers en rechters verandert daarmee het speelveld, met directe gevolgen voor transparantie en boedelvaststelling.
Die dynamiek is niet beperkt tot technologiebedrijven. Ook sectoren waar digitale betalingen al langer gangbaar zijn, zoals online diensten en entertainment, lopen voorop in deze verschuiving. In dat bredere landschap past ook de aandacht voor platforms rond bijvoorbeeld gokken met crypto in Nederland, waar snelheid en anonimiteit van transacties centraal staan. Juist die eigenschappen maken in een faillissement het verschil tussen inzicht en onzekerheid. Wat in operationele zin efficiënt is, blijkt juridisch vaak lastig te doorgronden.
Crypto in faillissementsboedels
Wanneer een onderneming failliet gaat, begint voor de curator de zoektocht naar alle vermogensbestanddelen. Bij crypto-activa is die zoektocht zelden rechtlijnig. Wallets kunnen verspreid zijn over meerdere blockchains, beheerd via buitenlandse platforms of volledig buiten beeld blijven door ontbrekende documentatie.
Dat dit geen theoretisch probleem is, bleek bij het faillissement van BNF Fund. In dat dossier wist de curator uiteindelijk ruim 1,2 miljoen euro aan bitcoin veilig te stellen, zoals beschreven in een RTL-artikel waarin wordt uitgelegd hoe de curator de digitale sporen wist te volgen en te incasseren curator vond bitcoin. Het bedrag was er al die tijd, maar zat verstopt achter technische en administratieve barrières.
Voor schuldeisers maakt dat een wereld van verschil. Zolang crypto-activa niet zijn gelokaliseerd, blijven ze buiten de boedel en lijkt de uitkering lager dan zij uiteindelijk kan zijn. Dat schuurt met het principe van gelijke behandeling, zeker wanneer pas laat duidelijk wordt dat er substantiële digitale tegoeden bestaan.
Problemen bij transactietracering
Het traceren van crypto-transacties vraagt om andere vaardigheden dan traditionele financiële analyse. Blockchaintransacties zijn weliswaar openbaar, maar zonder koppeling aan identiteit blijven ze abstract. Als private keys ontbreken of bestuurders niet meewerken, stokt het proces snel.
Daar komt bij dat veel bedrijven niet één type cryptovaluta gebruiken. Naast bitcoin duiken steeds vaker altcoins op in de administratie, soms als betaalmiddel, soms als belegging. Die diversiteit vergroot de complexiteit, omdat elke munt zijn eigen technische en juridische kenmerken heeft.
Bovendien zijn koersschommelingen bij altcoins vaak aanzienlijk. Zoals FaillissementsDossier.nl eerder beschreef, kunnen die fluctuaties de waarde van de boedel tijdens liquidatie sterk beïnvloeden, met onverwachte winsten of verliezen voor schuldeisers tot gevolg altcoins in liquidatie. Het moment van verkoop wordt daarmee een strategische beslissing, niet slechts een administratieve handeling.
Gevolgen voor curatoren en schuldeisers
Voor curatoren betekent deze ontwikkeling een verbreding van hun rol. Naast juridisch en financieel inzicht is technische kennis steeds vaker noodzakelijk. Het inschakelen van blockchain-specialisten is geen uitzondering meer, wat de kosten van afwikkeling kan verhogen.
Schuldeisers kijken ondertussen met gemengde gevoelens toe. Enerzijds kan het terugvinden van crypto-activa leiden tot een hogere uitkering. Anderzijds zorgt de onzekerheid over timing en waarde voor langere procedures en minder voorspelbaarheid. Vooral kleinere schuldeisers hebben moeite met die onzekerheid, omdat zij minder buffer hebben om lange trajecten te overbruggen.
Transparantie speelt hierbij een sleutelrol. Zonder duidelijke rapportage over gevonden en nog te traceren crypto-activa blijft het vertrouwen in de afwikkeling kwetsbaar. Dat vraagt om heldere communicatie, ook wanneer nog niet alle antwoorden beschikbaar zijn.
Juridische knelpunten bij uitwinning
De juridische context maakt het plaatje nog ingewikkelder. Crypto-betalingen stoppen niet bij landsgrenzen, maar faillissementsrecht wel. Internationale verschillen in regelgeving kunnen directe impact hebben op de uitwinning van digitale activa.
Een sprekend voorbeeld is het faillissement van FTX, waar uitkeringen aan schuldeisers in meerdere landen tijdelijk zijn bevroren vanwege strenge of onduidelijke lokale cryptoregels. Crypto.nl beschreef hoe deze juridische fragmentatie leidde tot vertraging en ongelijkheid tussen schuldeisers FTX-uitkeringen bevroren. Voor Nederlandse betrokkenen laat dit zien hoe afhankelijk de afwikkeling kan zijn van buitenlandse wetgeving.
In nationale dossiers speelt bovendien de vraag hoe crypto juridisch moet worden gekwalificeerd. Is het een vermogensrecht, een betaalmiddel of iets daartussenin? Zolang die discussie niet eenduidig is beslecht, blijft ruimte voor interpretatie en daarmee voor geschil.
Wat dit betekent voor de praktijk
De opmars van crypto-betalingen dwingt tot aanpassing binnen het faillissementsrecht. Voor ondernemers ligt er een duidelijke les: wie crypto accepteert, moet zijn administratie daarop inrichten. Zonder overzicht van wallets en sleutels wordt een faillissement onnodig complex.
Curatoren doen er goed aan vroegtijdig technische expertise te betrekken en transparant te communiceren over onzekerheden. Dat verkleint het wantrouwen en vergroot de kans op een efficiënte afwikkeling. Schuldeisers tenslotte moeten zich realiseren dat digitale activa zowel risico als potentieel bieden.
De kernvraag is niet of crypto een blijvende rol speelt in faillissementsdossiers, maar hoe het recht en de praktijk zich daarop aanpassen. Wie die ontwikkeling negeert, loopt achter de feiten aan.\