Wat gaat de beurs doen dit jaar? Wordt het een ‘bear’ of een ‘bull market’? De voorspellingen vliegen u om de oren maar gelukkig is er te midden van alle visionairs, glazenbolkijkers en aandelenprofeten ook nog het nuchtere geluid van onze columnist Robert Jan Blom te beluisteren.
Koopsompolissen
Ik herinner mij nog de tijd waarin verzekeringsmaatschappijen met paginagrote advertenties het publiek lokten om koopsompolissen te kopen. Natuurlijk zwichtte ik daar ook voor. Ik heb vertrouwen in mijn medemens, ook als Achmea en Aegon heten. Zo’n polis was een soort verzekering voor mijn pensioen, dacht ik. De belegging bestond uit een risicoloze mix van meerdere fondsen. Daarbij was de polis aftrekbaar van de belasting. Je kon er niet op stuk gaan.
Nooit meer investeren in Dinky Toys
De risicoloze belofte kwam niet uit. En van een verzekering voor mijn pensioentoekomst was al helemaal geen sprake. Aan het begin van de crisis in 2008 kelderde de waarde van mijn koopsompolissen naar een bijna te verwaarlozen niveau. In dat eerste crisisjaar ben ik een stuk wijzer geworden. Ik besloot nooit meer te investeren in aandelen en obligaties. Ook postzegels, antiek, klassieke automobielen en Dinky Toys parkeerde ik op de zwarte lijst.
Spaarloonregeling
In een opgeruimde bui sloot ik bij een grote bank een spaarloonregeling af. Die stap is mij prima bekomen. De regeling werkt prima, je mag de inleg aftrekken van de belasting en het risico is ‘nul’. Er is slechts één ‘minpunt’: het gespaarde bedrag levert nauwelijks rente op: 0,1 procent rente is een magere beloning voor een hardwerkende belastingbetaler. Niettemin bleef ik positief kijken naar die paar rotcenten. Ik maakte geen winst maar ook geen verlies.
Van tafel gemept met statistieken
Toen de economie overeind veerde, werd ik op borrels en verjaardagen steeds vaker uitgelachen. Waarom ging ik akkoord met een ‘belediging’ van 0,1 procent? Waarom koos ik geen veilige belegging met een hoog rendement? Ik glimlachte ongemakkelijk terwijl mijn tegenargumenten door de recordstatistieken van het Damrak van tafel werden gemept. In het afgelopen jaar kelderden de meeste aandelen. De beleggers moesten tot vijftien procent van hun kapitaal inleveren. Laatst trok een neef me op een feestje aan m’n jasje. Met enige aarzeling bekende hij vorig jaar 15.000 te hebben verloren op de beurs. Hoe deed ik dat ook alweer, met dat spaarloon?
Fortuin maken
Kleine, particuliere beleggers begrijpen het nog steeds niet. Ik zeg niet dat het onmogelijk is om met aandelen fortuin te maken. Met deelname aan de Staatsloterij kun je ook de jackpot winnen. Particulieren kunnen het proces van beleggen – soms forse verliezen incasseren, wachten op koersstijgingen en op het juiste moment verkopen – niet aan. Ze worden afgeleid door tegenstrijdige berichten over bitcoins en dubieuze gelukzoekers die zich bij Harry Mens in de spotlights mogen zetten.
Avonturiers en oplichters
Hoe de aandelen dit jaar zullen stijgen of dalen, weet niemand. Het is een niet te voorspellen spel met veel verliezers en weinig winnaars. De resultaten zijn afhankelijk van het vertrouwen in de economie, de politiek, het sentiment in de markt en uiteraard de commerciële resultaten van de onderneming. Mijn advies luidt: ga niet beleggen als kleine, particuliere belegger. Open een bankspaarrekening waarbij de belasting ‘het rendement’ levert. En waarbij je niet afhankelijk bent van avonturiers en oplichters die u snel van uw spaartegoed afhelpen.
Robert Jan Blom