Hij is de bedaardheid zelve en je zult hem alleen op straat zien in keurige grijze overjas. Maar toch kan onze columnist Robert Jan Blom zich wel iets voorstellen bij de woede van de gele hesjes. ‘Ik heb me vaak afgevraagd hoe een revolte er in onze westerse samenlevingen uit zou zien. Nu weet ik het,’ schrijft hij.
Sneue meute?
Tegen iedereen die denkt, die gele hesjes zijn een arrogante sneue meute die ‘wij zijn het volk!’ roepend een beetje willen keten, zeg ik, wacht maar. Ik heb me vaak afgevraagd hoe een revolte er in onze westerse samenlevingen uit zou zien. Nu weet ik het. Gele hesjes in de straten. Het had net zo goed een rode ijskrabber van de Hema kunnen zijn. Of een paar vergeten handschoenen. Een uit elkaar vallend stratenboek of iets anders dat tevoorschijn komt als een woedende hand een greep in het dashboardkastje doet. Wacht maar.
Klimaat verpesten
We weten al decennia dat we met z’n allen het klimaat behoorlijk aan het verpesten zijn. Al minstens een halve eeuw wordt er gewaarschuwd voor luchtverontreiniging, vervuiling van grond en water en de uitstoot van CO2. Maar de bewoners van ons land eisten een betere toekomst van haar bestuurders. Meer zorg, beter onderwijs, een (nog) hogere welvaart. De politiek gaf gehoor aan deze wensen en verschafte aan (bijna) iedereen een beter leven. We kunnen kiezen uit 134 tv-stations, 37 soorten koffie en voor € 12,73 vliegen we naar Málaga. Hoera.
Vakantie in Voorthuizen
Ik herinner mij de vakanties die ik met mijn ouders doorbracht in het Gelderse Voorthuizen, in de vijftiger jaren. Daar picknickten wij in groene velden. En de boer in wiens vakantiehuisje wij logeerden, zei tegen ons: ‘Jullie kunnen gewoon uit de beekjes drinken hoor.’ Wij deden dat ook, zonder gevaar voor eigen leven. Wie nu uit diezelfde beekjes drinkt, moet onmiddellijk naar het dichtsbijzijnde ziekenhuis vervoerd worden. Gelukkig worden we daar geholpen door de beste artsen, de beste laboranten en het beste verpleegkundig personeel.
Droge voeten
Het Nederlandse volk heeft intussen een nieuwe eis geformuleerd, een heel oude eis eigenlijk: we willen droge voeten houden, ook als het ijs op Groenland wegsmelt. De overheid antwoordt met voorstellen, regels en wetten. We moeten van de fossiele brandstoffen af, om te beginnen van het gas want in Groningen storten de huizen in. We moeten aan de elektrische auto. We moeten een vliegtaks van € 7 gaan betalen: een ticket naar Zuid-Spanje wordt ruim vijftig procent duurder. Plastic tasjes worden verboten.
Groene meetlat
Nog een paar jaar en Nederland en de rest van de westerse wereld zien er geheel anders uit. Ons hele doen en laten zal langs de groene meetlat worden gelet. Milieuwetten zullen streng worden gehandhaafd. Flitspalen zijn antiek vergeleken bij de innovatieve hightech waarover de groene inspecteurs straks kunnen beschikken. In Alphen aan den Rijn worden de vuilnisbakken al minutieus gecontroleerd op flinters en snippers die er niet in thuis horen. Dat gaat straks overal gebeuren. ‘Smart waste management’, noemen ze dat.
Recidivisten
Er zullen boetes worden gegeven, recidivisten die blijven weigeren het nietje uit het theezakje te halen kunnen op langdurige celstraf rekenen. Ja, de prijs voor het behoud van droge voeten is hoog. In allerlei opzichten. Milieukosten zullen de lasten van huur of hypotheek ruimschoots overtreffen. Het volk is bereid de gevolgen te dragen. Op één spijkerharde voorwaarde. Dat iedereen evenredig bijdraagt. Dat de vervuiler betaalt. Dat bedrijven niet ontzien worden. Dat ook de luchtvaart- en scheepvaartsector worden verplicht zich aan ‘Parijs’ te houden. Anders grijpen we allemaal naar het dashboardkastje.
Robert Jan Blom