Actuele informatie over faillissementen en surseances

Wilt u ook een nieuwe curator?

Door:
Robert Jan Blom
  |  25 november 2015
Heeft Hubert Möllenkamp een nieuwe trend gezet? De gefailleerde woningcorporatietycoon tegen wie drie jaar is geëist wegens belastingfraude, witwassen en meineed, eist dat de rechter een nieuwe curator aanstelt. Möllenkamp staat niet alleen in zijn opvatting. Talloze gefailleerden zien hun curator liever vertrekken. Waarom? En hebben zij enig recht van spreken?

Möllenkamp model voor graaicultuur

Hubert Möllenkamp, de ontslagen topman van de Amsterdamse woningcorporatie Rochdale, haalde vorige week weer eens het nieuws. Niet omdat bleek dat hij met zijn hele gezin op de kosten van de zaak een reisje had gemaakt maar omdat hij van mening is dat zijn curator steken heeft laten vallen bij de afwikkeling van zijn persoonlijk faillissement. Ja, Möllenkamp eiste dienst onmiddellijke ontslag. Curator Robert Lonis zou de geheimhoudingsplicht hebben geschonden door informatie uit het faillissementsverhoor aan een krant door te spelen. Over deze gotspe zal ik niet te veel uitweiden. Heel Nederland heeft de buik al vol van deze semiambtenaar die met zijn Maserati en snoepreisjes model staat voor de graaicultuur bij woningcorporaties.

Moeizame relatie tussen curator en gefailleerde

Waar ik het wél over wil hebben, is die eis van Möllenkamp. Het komt immers vaker voor dat gefailleerden de rechter-commissaris verzoeken een andere curator aan te stellen. Waarom? Omdat curator en gefailleerde haast per definitie een moeizame relatie onderhouden. Neem een failliet verklaarde ondernemer. Jarenlang opereerde hij als de zonnekoning van zijn bedrijf, gaf opdrachten aan zijn personeelsleden en stippelde de strategie uit. En dan heeft hij ineens niets meer te vertellen. Als een bang vogeltje zit hij  tegenover een curator die hem de hemd van het lijf vraagt. Waarom heeft hij niet eerder ingegrepen, waarom is de administratie niet compleet en ga zo maar door. Als de curator na uitgebreid onderzoek tot de conclusie komt dat het faillissement grotendeels aan de bedrijfsvoering is te wijten, heeft de ondernemer er genoeg van. Hij eist een nieuwe curator.

Curator staat voor lastige klus

De baas van de curator, de rechter-commissaris, gaat echter hoogstzelden in op een dergelijk verzoek. Alleen wanneer er aantoonbaar sprake is van ontoelaatbaar gedrag, zal hij overwegen een curator te vervangen. Het lekken van gegevens die al in voor iedereen toegankelijke faillissementsverslagen zijn gepubliceerd, valt niet onder de moverende redenen. Rechters beseffen maar al te goed dat curatoren een lastige klus te klaren hebben. Bovendien worstelen zij met de vraag hoeveel waarde zij moeten toekennen aan de woorden van een gefailleerde die door schuld op schuld te stapelen zichzelf of zijn bedrijf naar de ondergang heeft geleid.


Tweede curator?

Toch blijven gefailleerden klagen. Als de curator niet vervangen kan worden, dan zou hij toch op zijn minst verplicht kunnen worden ook hun belangen te dienen in plaats van louter oog te hebben voor de openstaande facturen van de schuldeisers. Er is weleens geopperd dat de rechter daartoe een tweede curator zou kunnen benoemen. De wet staat dit toe en in een enkel geval gebeurt dat ook. Bij grote faillissementen treden soms meerdere curatoren aan, niet om de interesses van de gefailleerde te bewaken maar omdat zij elk een specifieke deskundigheid meebrengen.

Curatoren behandelt gefailleerde ‘neerbuigend’

Gefailleerden mopperen ook over de attitude van de curator. Uit een enquête bleek dat 48 procent van de gefailleerden meent dat de curator hen ‘neerbuigend’ behandelt. En ruim 77 procent spreekt van ‘spanningen in de relatie’ tussen de schuldenaren en curatoren. Deze cijfers verbazen mij niet. Het is niet aan de curator om een gemoedelijk sfeertje te scheppen met een kopje koffie en krakeling erbij. Het is zijn taak om de feiten rond het faillissement boven water te halen, om de deksels te lichten van potjes met geld die de gefailleerde mogelijk verborgen houdt. Curatoren moeten uit spijkerhard hout gesneden zijn – wantrouwig, niets en niemand ontziend, onafhankelijk. Bijna vanzelfsprekend leidt hun werk tot ‘spanningen in de relatie’ met de gefailleerde. Het zou raar zijn als het niet zo was.

Robert Jan Blom

Robert Jan Blom Wie is Robert Jan Blom
Robert Jan Blom is een toonaangevend deskundige op het terrein van ondernemerschap en faillissementen. Hij publiceerde 75 boeken over het ondernemerschap, waaronder een groot aantal werken die specifiek ingaan op het faillissement. zoals Failliet in de Praktijk (1992), Failliet, Het onderzoek (1996) en Faillissement, Surseance en Schuldsanering (2000). Daarnaast is hij gastdocent, spreker en commentator: geregeld treedt hij op bij radio- en tv-programma’s als Buitenhof, RTL-Z en het NOS Journaal. Blom is als vast columnist verbonden aan Faillissementsdossier.nl.

Volg het laatste nieuws en insolventies via Twitter
Volg het laatste nieuws en insolventies via Facebook
  • Binq Media B.V., Media Park, Locatie Heideheuvel H1, Mart Smeetslaan 1, 1217 ZE Hilversum, Nederland