Weinig dingen zijn zekerder in het huishoudleven dan dat de was nu eenmaal gedaan moet worden. Wasmachinefabrikanten weten zich al jaren verzekerd van een stabiele markt. Toch zal het Engels bedrijf Xeros morgen het failliet van de wasmachine aankondigen. Hun geheim? De waterloze wasmachine.
Recordomzet
Op het hoogtepunt van de kredietcrisis maakte Miele een recordomzet bekend. Het familiebedrijf uit het Duitse Gütersloh wist in 2011 voor meer dan drie miljard euro aan wasmachines, drogers, stofzuigers en vaatwassers te verkopen. En de vooruitzichten zijn nog altijd gunstig. Vorig najaar, tijdens de IFA-beurs in Berlijn, toonde Markus Miele vol trots de line-up van zijn nieuwe generatie wasmachines, nog efficiënter water- en energieverbruik verpakt in robuust design.
Drijfzand
Niets in het smetteloze optreden van de achterkleinzoon van oprichter Carl Miele wees op enige onrust over de berichten die uit Engeland doorsijpelden, nieuws over een wonderlijk apparaat dat de zo rotsvast lijkende bodem onder Miele in drijfzand zou kunnen veranderen. Zeker is wel dat de strategen uit Noordrijn-Westfalen de berichtgeving met argusogen volgen, zeker nu de makers van de wonderwasmachine vorige maand een notering aanvroegen voor de Londense AIM-beurs met als doel minstens dertig en mogelijk zelfs honderd miljoen pond op te halen ter financiering van hun ambitieuze expansieplannen.
Zeperd?
Met een besmuikt lachje waarschuwen azijnanalisten voor een ‘zeperd’: ze geloven niet dat het bedrijf, dat nog maar een paar dozijn wasmachines draaiend heeft gekregen, nu al miljoenen waard is. Maar de nieuwkomer op de wasmachinemarkt, Xeros Ltd. uit Leeds, beschikt in the city ook over een grote schare uitgesproken fans, marktanalisten die menen dat het bedrijf elke geïnvesteerde penny ruimschoots zal verdubbelen. Immers, welk huishouden zal niet kiezen voor een apparaat dat de verbruikskosten van de standaardwasmachine – de grootste energie- en waterverslinder van elk gezin – met negentig procent vermindert? Een Xeros heeft voor een wasbeurt niet meer dan een kopje water nodig terwijl een Miele of een Zanussi gemiddeld 57 liter weg klokt.
Levenswerk
De waterloze wasmachine is het levenswerk van Stephen Burkinshaw, een professor in textielchemie aan de universiteit van Leeds. Tijdens het bestuderen van de manier waarop kleurstoffen zich aan textielvezels hechten, zag hij in dat kleurstoffen zich hetzelfde gedroegen als vlekken. Hierop besloot hij de richting van zijn studie 180 graden om te draaien door onthechting als uitgangspunt te nemen. De hoogleraar ontdekte een nylon polymeer dat de inherente eigenschap bezat vuil uit kleding te halen met behulp van een minieme hoeveelheid water.
Innovatieadvies
Hij legde zijn vinding voor aan Cambridge Consultants, een gezaghebbend innovatieadviesbureau. Samen met de professor ontwikkelden zij een methode waarmee de nylon korrels hun waskracht duurzaam konden uitoefenen. Na gedurende honderden wasbeurten het vuil te hebben geabsorbeerd kunnen de korrels nu worden gerecycled. Vervolgens richtte de ondernemende prof zelf Xeros Ltd op, sprokkelde hij seed capital bijeen en bouwde de eerste prototypes die, in samenwerking met chemiegigant BASF en GreenEarth Cleaning uit Kansas, verder zijn geoptimaliseerd. Of het met 27 patenten afgeschermde Xeros-procedé al zover is om het bankroet van de traditionele wasmachine in te luiden? Morgen gaat het bedrijf naar de beurs.