Waarom ik niet meer bij webwinkels koop

Totale online omzet bedraagt meer dan 25 miljard per jaar

Wat zou u ervan zeggen als u zichzelf verplicht om vandaag geld over te maken naar een winkel waar u mórgen pas iets wilt kopen? Minieme kans dat u hiermee akkoord gaat. Toch doen we het massaal, u en ik. We maken met z’n allen miljoenen over naar volslagen onbekende figuren die op tv of in de krant een toffe aanbieding doen. Wat heet, volgens cijfers van Thuiswinkel.org geven we jaarlijks meer 25 miljard euro online uit. Kost die tv maar € 400? Hoppa, we maken het direct over naar de webshop. Waar deze zich bevindt, is niet duidelijk. Wie er achter de webshop schuilgaat evenmin. Is het een buitenlandse website? Russisch, Chinees, Thais of Amerikaans? Het interesseert ons niet.

Koopjedeal.nl failliet

Onlangs werd bekend dat Koopjedeal.nl failliet is verklaard en dat kopers hun geld kwijt zijn. Een klant die een bed had besteld kan fluiten naar de boxspring en haar € 650. Voor een klant die een mobiele airco bestelde om de warmte voor te zijn, wordt het zweten deze zomer. Of ze moet nog een airco kopen, liefst in een ‘gewone’ winkel. Psychologisch zit ‘de mens’ vreemd in elkaar. Wie bij een winkel een apparaat koopt bekijkt het ding, voelt eraan, stelt vragen over kwaliteit en garantie en loopt ermee naar de kassa. Op dat moment is het apparaat van hem en kan niemand het nog afnemen.

Klant weten niet aan wie ze betalen

Dat is wel wat anders wanneer je het apparaat via het web koopt. Je ziet een plaatje, leest een korte wervende tekst over de werking en de leveringsvoorwaarden en tijdens het bestellen betaal je al. Je hebt er geen idee van aan wie je betaalt en of je je bestelling wel wel geleverd zult krijgen. De gemiddelde klant denkt daar helemaal niet over na. Het ‘vreemde psychologische’ is dat we dénken dat het met zo’n bestelling ‘altijd wel goed zit’. Waarom we dat gevoel hebben, is voer voor psychiaters. Laten we eens kijken naar de webwinkels die de afgelopen tijd failliet zijn gegaan. Sissy Boy, Op=op Voordeelshop, CoolCat, Mycom, Men at Work, Kijkshop, Beate Uhse, McGregor, The Phone House, enzovoort. De lijst is lang. Talloze klanten en leveranciers zijn het schip ingegaan. In het geval van Koopjedeal lopen de vorderingen zelfs op tot een totaal van vierëneenhalf miljoen euro! Deze schuldeisers zullen zich allemaal braaf bij de curator hebben gemeld maar de praktijk toont aan dat niemand hoeft te rekenen op enige compensatie.

Webwinkelslachtoffers

Vorig jaar behoorde ik zelf tot het snel uitdijende legioen der webwinkelslachtoffers. Gekweld door de aanhoudende hitte besloot ik in een opwelling een luxe ventilator te bestellen. Het ding zou binnen vijf dagen bezorgd worden. In de roerloze warme lucht wachtte ik geduldig af. Tien dagen lang. Vergeefs. Ik greep de telefoon. Iedereen weet dat het een hel is om naar een website te bellen maar, vermoedelijk omdat ik mijn kookpunt naderde, kreeg ik toch de manager aan de lijn. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb hem beloofd aangifte te doen van oplichting als hij niet onmiddellijk mijn geld zou terugbetalen. Een paar dagen later stond het aankoopbedrag op mijn rekening.

Zet alleen nog maar speelgeld in

Ik raad u aan om in dit online-casino alleen nog speelgeld in te zetten. Spullen te kopen met geld dat u kunt missen, ook als u het kwijt raakt. Enkele tientjes voor een cd of een boek, dat is nog te dragen. Voor grote uitgaven als een wasmachine of een tv, kunt u beter even naar de winkel lopen en afspreken dat u betaalt op het moment dat het apparaat voor uw neus staat. Veel mensen hebben nog steeds het idee dat een webwinkel bestaat uit een kantoortje en een magazijn van waaruit de bestelde goederen per omgaande worden geleverd. Ook dat is een sprookje. Het runnen van een webwinkel is enorm ingewikkeld en de kosten zijn hoog. Ik koop niet meer bij webwinkels. Zo bevrijd ik mezelf ook van alle vervelende nieuwsbrieven, aanbiedingen, reclames en andere troep waarmee ze mijn e-mailbox volpompen.

Robert Jan Blom