Voorbeeldige spin
Vanuit pr-perspectief bezien is de spin, de framing voorbeeldig. De Nationale Ombudsman Reinier van Zutphen, een voormalige rechter die in binnen- en buitenland tal van respectabele functies bekleedde, is de laatste maanden door de media aan het kruis genageld, weggezet als een rigide regent, een zwijgzame hork. Hij heeft het gewaagd van zijn wettelijke mogelijkheid gebruik te maken om Marc Dullaert niet voor herbenoeming te kandideren. Per 1 april moet Dullaert vertrekken. Waarom? Van Zutphen is diverse keren met deze vraag geconfronteerd. Terwijl hij erom bekend staat het hart op de tong te dragen, vluchtte hij dit keer in vage formele redenen, zijn motieven verschuilend achter het argument dat hij zijn eigen team wilde samenstellen. Hij prees Dullaert omstandig (‘Als Nederlands eerste Kinderombudsman heeft hij het instituut op de kaart gezet en een gezicht gegeven’) maar perste verder zijn lippen op elkaar.
Speculaties
De stilte die Van Zutphen laat vallen leidt niet alleen tot het afbladderen van zijn eigen reputatie maar ook tot speculaties over zijn beweegredenen om Dullaert een voet dwars te zetten. Want, wat kan er tegen een man zijn die zich sterk maakte voor de leefomstandigheden van kinderen van asielzoekers, die door hoogleraren en jeugdhulpverleners op handen wordt gedragen, die het bracht tot voorzitter van het Europees netwerk van kinderombudsmannen, die het initiatief nam tot de Internationale Kindervredesprijs, die Desmond Tutu tot zijn kennissenkring mag rekenen, een man voor wie 40.557 mensen een aan de Tweede Kamer aangeboden petitie ‘Dullaert moet blijven’ tekenden? Voorwaar, Van Zutphen moet gegronde redenen hebben gehad om de gevierde Kinderombudsman pootje te lichten.
Belangloze kindervriend maakte vijanden
Alvorens zijn markante kop in de publicitaire tegenwind te steken, heeft Van Zutphen zich uiteraard in het dossier-Dullaert verdiept. Het zal hem zijn opgevallen dat de belangeloze kindervriend zeer wel in staat is zijn financiële belangen te behartigen. Niets op tegen natuurlijk, zij het dat de kindervriend gaandeweg de nodige vijanden heeft gemaakt die zich, ook nu nog, de mond niet laten snoeren. In het nabije verleden werkte Dullaert als tv-producer, van 1996 tot 2003 bij Ivo Niehe Producties en vanaf 2003 als ceo van de D&D Producties, een bedrijf dat hij samen met de Gooise mediaman Paul Dumas oprichtte. Vanuit hun witte villa in Hilversum zou D&D de wereld gaan veroveren, als ‘een snelgroeiende internationale mediagroep,’ zoals Ton F. Van Dijk, voormalig netcoördinator bij de publieke omroep, onlangs memoreerde op zijn LinkedIn-pagina. Dullaert bood hem een baan aan in de raad van bestuur van D&D: ‘Ik zou uiteindelijk miljoenen gaan verdienen, rekende Marc voor. En ja, ook ik ben te koop. Dus ik hapte. Bovendien: het leek met leuk met de sympathieke Dullaert te gaan samenwerken.’
Fantast die geloofde in eigen sprookjes
Na een belrondje in zijn netwerk, zag Van Dijk alsnog af van zijn overstap. Europese expansie? ‘Typisch Dullaert, hé? Altijd grote verhalen,’ kreeg hij te horen. Dramaserie verkocht aan de Vlaamse VRT? D&D had enkel meegedaan aan een pitch en was op de vijfde plaats geëindigd. ‘Dullaert is een fabulant, zoals wij dat in Vlaanderen zeggen,’ luidde het oordeel. Toen Van Dijk zijn bevindingen voorlegde aan de D&D-ceo ‘gaf hij zijn zakenpartner Dumas bijna huilend de schuld van alles. Alle charisma was verdwenen. Ik zag een fantast die geloofde in zijn eigen sprookjes,’ schrijft Van Dijk die niet uitsluit dat Dullaerts omstreden verleden als tv-producent zijn toekomst als kinderombudsman heeft getorpedeerd. Want, lang niet iedereen doorzag tijdig de ‘sprookjes’ die D&D rond bazuinde. In 2007 wisten Dumas en Dullaert het Britse private equity fonds Palamon Capital Partners te verleiden tot aankoop van een aandelenpakket van hun televisieproductiehuis. De Engelsen betaalden er naar verluidt ongeveer twintig miljoen euro voor, Dullaert en Dumas zouden elk zeven miljoen hebben opgestreken. De aankoop bleek een geruchtmakende kat in de zak. In plaats van geld te verdienen, legde Palamon geld toe op het nieuwe bedrijf. Een jaar later werden de heren vriendelijk doch dringend verzocht de aandelen weer terug te ‘kopen’, volgens Quote voor een fractie van het door de Britten betaalde bedrag. Korte tijd later vroeg D&D surseance aan en was het einde oefening voor het bedrijf dat de mediahemel zou gaan bestormen.
Peter R. over de grens
Indirect is Dullaert echter nog altijd betrokken bij tv-producties. Hij is oprichter en bestuursvoorzitter van KidsRights, een stichting die zich inzet voor de kinderrechten in ontwikkelingslanden. In 2014 faciliteerde KidsRights onder meer het programma Peter R. over de grens, een zesdelige serie van AvroTros waarin Peter R. de Vries schendingen van kinderrechten onderzocht. Wilde Reinier van Zutphen iedere schijn vermijden door een Kinderombudsman aan te stellen die niet beticht kan worden van paulianeus handelen en belangenverstrengeling?