Actuele informatie over faillissementen en surseances

De apartheidspolitiek van ondernemers

Door:
Robert Jan Blom
  |  7 februari 2018
Sorry, wij nemen geen zwangeren aan. Excuses, ook geen 50-plussers. Nee, ook geen Turken, Marokkanen en Surinamers. Liever ook geen andere allochtonen. En geen gehandicapten. Treurig maar waar: onderzoek na onderzoek laat zien dat veel, téveel werkgevers zich hardnekkig schuldig blijven maken aan een moderne variant van apartheidspolitiek: arbeidsmarktdiscriminatie. Onze columnist Robert Jan Blom maakt zich boos.

Stormpje van protest

In mijn werk heb ik dagelijks te maken met ondernemers. Met bekwame, beroerde, intelligente, domme, ervaren en beginnende ondernemers. Naar hun gevarieerde kwaliteiten heb ik in totaal circa dertig onderzoeken uitgevoerd. En weet u wat ik gedurende al die jaren heb gemerkt? Eigenlijk vooral dit: dat ik, onafhankelijk van de resultaten, geacht wordt louter positief over het ondernemerschap te praten. Zodra ik een negatieve opmerking plaats, stroomt mijn mailbox vol en breekt er een stormpje van protest los. Ondernemers springen voor elkaar in de bres, vinden de kritiek even onzinnig als onterecht en zijn van mening dat zij, de risico-nemende innovatieve helden zonder wie onze economie stilvalt, worden ‘aangevallen’. Ik heb daar genoeg van. Het is tijd om hen eens een spiegel voor te houden en het beestje bij de naam te noemen: ze discrimineren op een manier waar zelfs witte Zuid-Afrikaanse politici zich niet aan gewaagd zouden hebben.

Sorry, geen gehandicapten

Nota bene onder regie van de PvdA-bewindslieden Lodewijk Asscher en Jetta Klijnsma is in het vorige kabinet besloten om de sociale werkplaatsen in ons land te sluiten, althans voor het grootste deel. De Participatiewet verving de Wet sociale werkvoorziening. Het idee was om de ongeveer 90.000 Wsw’ers – de werknemers van de sociale werkplaatsen – een baan in het bedrijfsleven te bezorgen. ‘Beschut werk’, zoals het heette, omdat het mensen betrof met een handicap of een andere beperking. Met de werkgevers werden ‘duidelijke afspraken’ gemaakt over het scheppen van deze banen. De al te ambitieuze doelstelling ging omlaag van 90.000 naar 50.000. Inmiddels zijn er 735 banen in de ‘beschutte sfeer’ gevonden. Geen hond gelooft er nog in. In meerdere gemeenten worden de medewerkers weer bij de sociale werkplaatsen ondergebracht.

Sorry, geen Turken, Marokkanen of Surinamers

Het tv-programma Radar oogstte vorige week geschokte reacties nadat uit hun proef op de som bleek dat uitzendbureaus best bereid zijn mee te werken wanneer je als werkgever bepaalde etnische voorkeuren aangeeft. Redacteuren die zich voordeden als werkgevers benaderden 78 verschillende uitzendbureaus. Ze zeiden dat ze voor hun callcenter nieuwe medewerkers zochten maar dat ze vanwege recente slechte ervaringen geen Turken, Marokkanen of Surinamers wilden aannemen. 47 procent van de uitzendbureaus verklaarde bij de selectie met deze criteria rekening te kunnen houden.

Sorry, helemaal geen allochtonen

In 1999 werd de Wet Stimulering Arbeidsdeelname Minderheden, kortweg de Wet SAMEN, ingevoerd. De Wet stelde zich ten doel de torenhoge werkloosheid onder allochtonen te bestrijden door banen voor mensen met een etnische achtergrond te creëren. Met werkgevers werden hierover ‘duidelijke afspraken’ gemaakt zodat een meer evenredige arbeidsparticipatie kon worden gerealiseerd. Vijf procent van het personeelsbestand moest voortaan uit allochtonen bestaan, dat was het streven. Bedrijven werden verplicht de resultaten in hun jaarverslagen op te nemen. Een paar jaar later, in 2004, verviel de Wet. Ondernemers hadden er geen zin in. De regering moest concluderen dat de effecten van de Wet te beperkt waren.


Sorry, geen 50-plussers

Al geruime tijd reist ex-voetballer John de Wolf door het land om als ‘ambassadeur ouderenwerkloosheid’ te pleiten voor (vaste) banen voor oudere werklozen. Waarom het nodig is om De Wolf te vragen als boegbeeld op te treden? Omdat werkgevers het ten ene male verdommen om ouderen in dienst te nemen. Ze blijven hardnekkig van mening dat ouderen duur, traag, ongemotiveerd en vaker ziek zijn. Dat juist het tegendeel vaak waar is, wil er bij hen niet in.

Sorry, geen zwangeren

Met een vaste baan is een zwangerschap nog wel te combineren, al moet je je niet al teveel illusies maken over je promotiekansen op de korte termijn. Werk je op basis van een flexcontract, dan loop je een hoge kans je baan kwijt te raken. Dit bleek vorig jaar oktober uit een onderzoek van het Utrechtse College voor de Rechten van de Mens. Wie denkt dat zwangerschapsdiscriminatie een verschijnsel uit de jaren vijftig is, heeft het helemaal mis. Werkgevers die de vrouwen een vaste aanstelling in het vooruitzicht hadden gesteld leden plotseling aan geheugenverlies; salarisverhogingen werden op de lange baan geschoven en soms was terugkeren na een verlof niet bespreekbaar.

Conclusie

Conclusie? Ik zal de laatste zijn om werkgevers van sluipend racisme te betichten maar, als je dit rijtje onder elkaar zet is het zonneklaar hoezeer zij zich kwetsbaar voor dit verwijt. Doe er wat aan!

Robert Jan Blom

Robert Jan Blom Wie is Robert Jan Blom
Robert Jan Blom is een toonaangevend deskundige op het terrein van ondernemerschap en faillissementen. Hij publiceerde 75 boeken over het ondernemerschap, waaronder een groot aantal werken die specifiek ingaan op het faillissement. zoals Failliet in de Praktijk (1992), Failliet, Het onderzoek (1996) en Faillissement, Surseance en Schuldsanering (2000). Daarnaast is hij gastdocent, spreker en commentator: geregeld treedt hij op bij radio- en tv-programma’s als Buitenhof, RTL-Z en het NOS Journaal. Blom is als vast columnist verbonden aan Faillissementsdossier.nl.

Volg het laatste nieuws en insolventies via Twitter
Volg het laatste nieuws en insolventies via Facebook
  • Binq Media B.V., Media Park, Locatie Heideheuvel H1, Mart Smeetslaan 1, 1217 ZE Hilversum, Nederland