Actuele informatie over faillissementen en surseances

Voor FNV en CNV is het nog steeds 1881

Door:
Robert Jan Blom
  |  10 januari 2018
De doorsnee werknemer is zo tevreden over zijn baan dat hij geen FNV of CNV meer nodig heeft. De bonden kampen al jaren met teruglopende ledenaantallen. Om hun relevantie te bewijzen slepen de bonden nu supermarktconcern Jumbo voor de rechter, meent onze columnist Robert Jan Blom die stelt dat de bonden hiermee laten zien hoezeer ze nog altijd in het verleden leven.

Schadevergoeding

Heeft u dat ook weleens? Dat je denkt ergens goed van op de hoogte te zijn en dat dan opeens blijkt dat je er volkomen naast zit? Dit overkwam mij laatst naar aanleiding van de berichtgeving over Jumbo’s ruzie met de vakbonden. CNV en FNV maakten een paar dagen geleden bekend dat ze naar de rechter stappen om van het supermarktconcern een schadevergoeding van maar liefst een half miljoen euro te eisen. Van welke misdaad Jumbo wordt verdacht? De vakbonden verwijten de grootgrutter onder meer dat ze uitzendkrachten heeft ingehuurd om een staking de kop in te drukken.

Plaats delict

Plaats delict is het distributiecentrum van Jumbo in Woerden. In april vorig jaar riepen de vakbonden daar een staking uit nadat de onderhandelingen over een nieuwe cao voor het personeel van Jumbo’s vijf distributiecentra waren vastgelopen. Partijen waren elkaar tot één procent genaderd: FNV en CNV eisten een loonverhoging van 2,5, Jumbo bood 1,5 procent. Desondanks riep de FNV op tot een staking. Omdat voor Jumbo een verlies van naar schatting vijf miljoen euro per dag dreigde, vroeg de supermarkt aan de rechter de ‘premature’ en ‘disproportionele’ staking te verbieden. Vergeefs: een paar honderd van de in totaal drieduizend mensen die bij de distributiecentra werken, legde het werk neer.

Uitzendkrachten

Om de gevolgen van de staking te beperken, zou Jumbo de gaten hebben gevuld met uitzendkrachten en werkwilligen. Personeel van de afdeling Kruidenierswaren zou naar Vers zijn gedirigeerd, stellen FNV en CNV. ‘En wat dan nog?’ dacht ik. Op basis van welke wet denken de bonden gelijk te krijgen van edelachtbare? Immers, wat is er op tegen dat een werkgever die wordt geconfronteerd met een staking wat extra mensen erbij haalt om zijn klanten te kunnen blijven bedienen? Niets toch zeker? Toch wel, zo heb ik tot mijn verbazing ontdekt. Mits de werknemers de staking als uiterste pressiemiddel inzetten – dat wil zeggen na een paar waarschuwingen en niet plotseling tijdens nog voortgaande onderhandelingen – mag een werkgever de stakers geen strobreed in de weg leggen. De directie mag onder geen beding een staking ‘breken’.


Geen speciale stakingswet

Deze regelgeving is niet verankerd in het Nederlandse recht dat niet voorziet in speciale artikelen over staking. De bepalingen komen voort uit het Europees Sociaal Handvest dat in 1986 door de Hoge Raad direct van toepassing op Nederland is verklaard. Jumbo piekert er niet over op de eisen van de bonden in te gaan. De supermarkt erkent dat acht uitzendkrachten op de stakingsdag elders in het bedrijf aan de slag zijn gegaan maar, níet met het doel het werk van stakers over te nemen. De claim van de bonden – ik heb het even uitgerekend, het gaat om € 62.500 per uitzendkracht – mist volgens Jumbo ‘elke financiële en juridische grond’.

Liefdadigheid

Ben benieuwd wie er gelijk krijgt van de rechter. Ik hoop dat edelachtbare de vakbonden inwrijft dat we in 2018 leven en niet meer in 1881. In dat jaar richtte Domela Nieuwenhuis de Sociaaldemocratische Bond (SDB) op. En met reden: de arbeiders hadden in die tijd geen fluit te vertellen. Een sociaal stelsel was er niet. Wie zijn baan verloor of ziek werd, was aangewezen op familie of de liefdadigheid. Nu, 137 jaar later, zijn er weinig landen op de wereld waar een werknemer beter af is dan in Nederland. We beschikken over een uitgebreid vangnet aan sociale voorzieningen, er zijn verplichte vakantiedagen, Arbo-wetten, vertrouwenspersonen en cao-voorschriften. De arbeidsomstandigheden zijn zo goed geregeld dat er weinig belangstelling meer bestaat voor het lidmaatschap van een vakbond: nog slechts achttien procent (1,5 miljoen) van alle werknemers (8,3 miljoen) is lid.

Reality-check

Let wel: ik pleit er niet voor om vakbonden op te heffen. Ze verrichten vaak nuttig werk en betonen zich scherpe gesprekspartners voor overheid en werkgeversorganisaties. Ik roep de bonden wel op tot een reality-check. Zorg er nu eens voor dat de wetstoepassing die bepaalt dat werknemers niet mogen werken omdat een paar vakbondsleden het met de directie oneens zijn van tafel gaat. En laat werkgevers die hun bedrijf willen beschermen toch gewoon hulp inroepen. Als je dan toch zo koppig bent om naar de rechter te stappen, stel dan een symbolische eis van bijvoorbeeld één euro per uitzendkracht. Door in deze onbenullige kwestie een half miljoen euro te claimen lijkt het er sterk op dat CNV en FNV er een slaatje uit willen slaan.

Robert Jan Blom

Robert Jan Blom Wie is Robert Jan Blom
Robert Jan Blom is een toonaangevend deskundige op het terrein van ondernemerschap en faillissementen. Hij publiceerde 75 boeken over het ondernemerschap, waaronder een groot aantal werken die specifiek ingaan op het faillissement. zoals Failliet in de Praktijk (1992), Failliet, Het onderzoek (1996) en Faillissement, Surseance en Schuldsanering (2000). Daarnaast is hij gastdocent, spreker en commentator: geregeld treedt hij op bij radio- en tv-programma’s als Buitenhof, RTL-Z en het NOS Journaal. Blom is als vast columnist verbonden aan Faillissementsdossier.nl.

Volg het laatste nieuws en insolventies via Twitter
Volg het laatste nieuws en insolventies via Facebook
  • Binq Media B.V., Media Park, Locatie Heideheuvel H1, Mart Smeetslaan 1, 1217 ZE Hilversum, Nederland