Enkelingen gunnen hem een welverdiende ouwe dag, vele anderen wensen Robert van de R. ondanks zijn respectabele leeftijd voor jaren gevangenschap toe. De Utrechtse rechtbank doet vandaag uitspraak in een zaak waarin vier jaar tegen hem is geëist. Wie is Robert van de R. en waarom kon hij jarenlang zijn gang blijven gaan?
Versieren van welgestelde dames
Zijn handel en wandel doen denken aan de tijden van Heer Olivier, de meesteroplichter die in de jaren zeventig en tachtig met een reeks gewiekste fraudezaken een beruchte reputatie opbouwde. Olivier specialiseerde zich in vals geld en het versieren van welgestelde dames, Van de R. houdt zich bezig met echte centen en het verleiden van directeuren van bedrijven die in nood verkeren of geen overnamekandidaat kunnen vinden. De overeenkomst tussen beiden is hun gesoigneerde, onberispelijke voorkomen in combinatie met perfecte manieren die maken dat de voordeur haast vanzelf open zwaait nadat zij hun glimmende bolide hebben geparkeerd. Het verschil? Waar Olivier (76) tegenwoordig in een rijtjeshuis in Noord-Holland van Cubaanse sigaren en een jonge Poolse vrouw geniet, staat Van de R. vandaag voor de balie waar hij mogelijk een fikse gevangenisstraf opgelegd krijgt.
Verdonkeremanen van 2,4 miljoen euro
Justitie verdenkt hem van het verdonkeremanen van 2,4 miljoen euro uit twee ondernemingen die vervolgens bankroet gingen. Het is een verwijt dat hem aankleeft als een tweede huid. Zodra een bedrijf in moeilijkheden verkeert of zich ter overname aanbiedt, verschijnt Van de R. op de proppen met een toverstokje dat de donkere wolken laat verdwijnen, zo luidt de aanklacht dat een legertje curatoren die hem aanheft. ‘Er is sprake van onbehoorlijk bestuur,’ noteert mr E.J. Kuper, curator van het in 2011 failliet verklaarde Uniwall uit Almere in zijn derde faillissementsverslag. ‘De aanzienlijke privé-opnamen van de heer Van de R., een maandelijkse managementfee van € 30.000 alsmede de lease van een groot aantal luxe wagens’ (…) ‘hebben volgens de curator in grote mate bijgedragen aan het faillissement.’
Twijfelachtige faillissementen
Het toverstokje van Van de R. zou slechts in één richting wijzen, dat van zijn bankrekeningen op het Kanaaleiland Jersey en de Antillen. In de afgelopen jaren is de grijzende zakenman met negen twijfelachtige faillissementen in verband gebracht. In februari 2013 werd hij door het gerechtshof in Leeuwarden in hoger beroep veroordeeld tot veertien maanden cel: het hof achtte bewezen dat hij ‘ter bedrieglijke verkorting van de rechten van haar schuldeisers’ een kleine twee ton had overgeboekt naar een Zwitserse rekening terwijl hij als nieuwbakken eigenaar fungeerde van het Weesper reclamebureau Communication Support International bv. Geleidelijk werd de grond van de Utrechtse Heuvelrug – Van de R. resideerde jarenlang in een villa bij Bosch en Duin – te heet onder zijn voeten. In het voorjaar van 2014 wist misdaadverslaggever John van den Heuvel hem te traceren in Marbella. Op verzoek van de FIOD werd hij overgedragen aan de Spaanse politie.
Laster en oproer
Hoewel de stapel aantijgingen inmiddels tot aan het plafond reikt, houdt Van de R. zelf vast aan zijn onschuld. In reactie op een ‘bewust beschadigend artikel’ van het Financieele Dagblad opende hij in 2013 een blog waarin hij stelde dat de krant ‘in de val is gelopen’ van een man die hem met ‘laster en oproer’ achtervolgt: ‘Onder vele anonieme reacties op allerlei internetsites weet hij iedere keer net te doen alsof het om een heel netwerk van mensen gaat, maar in werkelijkheid is het een man die vanuit haat en woede toeslaat als een wilde losgeslagen idioot.’ Van de R. kondigde aan voortaan via het blog te reageren op de ‘lastercampagne’ maar het is bij één stukje gebleven. Wellicht onthult hij vandaag ten overstaan van de rechtbank de identiteit van de bron van al zijn ellende. Waarschijnlijker is de rechters tot de slotsom komen dat Van de R. zelf verantwoordelijk is voor de gevolgen van zijn acties.