Hoewel het al bijna Pasen is, baadde de binnenstad van Arnhem ’s avonds nog altijd in feeëriek kerstlicht. Reden: ruzie over de sleutel van een verlichtingskastje dat werd beheerd door de failliete Stichting Binnenstadsmanagement Arnhem. Gevolg: een soap van Dickensiaanse proporties.
Kerstverhaal
Als Charles Dickens nog leefde, had hij in Arnhem de ingrediënten kunnen vinden voor een kerstverhaal dat zijn beroemde vertelling A Christmas Carol in de schaduw zou stellen. Een vertelling over een klein jongetje dat zich erover verbaast dat de kerstlampjes in zijn stad maar niet willen doven. Niet na Kerstmis, niet na Oudjaar of Driekoningen en zelfs niet toen de zwaluwen het voorjaar aankondigden. De rol van de vrekkige Scrooge zou gespeeld kunnen worden door curator Sander Drijber, de advocaat van het gelijknamige kantoor uit Velp, die wordt geplaagd door de ‘Geest van de Voorbije Kerstmis’, een vertolking waarvoor Jos Wegdam, voorzitter van CityCentrum Arnhem, moeiteloos kan tekenen.
Zuinigheid die geld kost
Hebben ze geen kalender op het gemeentehuis? De inwoners van Arnhemmers krabden zich afgelopen maanden kale plekken op hun achterhoofden terwijl ze ’s avonds door de binnenstad liepen. Natuurlijk, het is niet bepaald gezellig om al op 27 december de kerstverlichting uit te schakelen maar om alle lampen en ornamenten nu tot in de lente te laten branden? Kwam het voort uit luxe? Een overdreven hang naar sfeer? Nee. De werkelijke oorzaak was van Dickensiaanse aard: een vorm van zuinigheid die per saldo iedereen geld bleek te kosten.
Binnenstadsmanagers maken er een potje van
Het beheer van de verlichting viel onder verantwoordelijkheid van de Stichting Binnenstadsmanagement Arnhem (SBA), een in 2003 opgericht publiek-private orgaan dat het centrum van Arnhem wijd en zijd moest promoten. De SBA had twee inkomstenbronnen. Lokale Arnhemse bedrijven, verenigd in het Ondernemersfonds Arnhem, spekten de kas jaarlijks met vier ton en daarnaast ontving de stichting € 50.000 subsidie van de gemeente. Arnhem is een bijzondere stad – denk modeacademie, denk Rijn, denk Veluwe – en toch slaagden de binnenstadsmanagers erin een potje van te maken van ‘het product Arnhem’. Op 22 januari 2015 was de maat vol. Het Ondernemersfonds stuurde een brief aan de gemeente waarin zij stelden ‘onvoldoende vertrouwen’ te hebben ‘in de (bestuurlijke) kwaliteiten van SBA.’ Er was sprake van een nijpende financiële situatie, vooral als gevolg van te hoge bureaukosten, de rapportages rammelden en de jaarplannen blonken uit in vaagheid. Conclusie: het Ondernemersfonds stelde geen cent meer ter beschikking van de SBA en raadde de gemeente aan hetzelfde te doen.
Wie doet het licht uit?
Een paar weken later, op 5 febuari, vroeg de SBA zelf haar faillissement aan. Over en sluiten en vooral: het licht uitdoen. Dit laatste nu bleek lastig, althans waar het de immer stralende kerstverlichting betrof. Een sleutel van het verlichtingskastje was in het bezit van Jos Wegdam, de gewezen voorzitter van de SBA. Maar naar zijn zeggen was hij niet gemachtigd om het kastje te openen en de knoppen om te zetten omdat de sleutel deel uitmaakte van de failliete boedel die werd beheerd door Sander Drijber, de aangestelde curator. Drijber of een nieuw nog te benoemen bestuur, moesten het maar doen. De leverancier van de verlichting, Homan bv uit Mijdrecht, voelde zich evenmin geroepen de lampen te komen ophalen: ze hadden nog geld tegoed van de SBA. Alleen wanneer hen een nieuw vijfjaarscontract zou worden vergund, waren ze bereid de ladder op te klimmen. En zo bleef het bijna tot Pasen kerstmis in Arnhem. Vraag niet hoe maar na eindeloos gesteggel is de kerstversiering een paar dagen geleden uit de binnenstad verdwenen. De netbeheerder zoekt nog naar een bureau waarop de stroomrekening kan worden neergelegd.