Brussel praat over het privatiseren van vliegvelden, havens en verouderde energiebedrijven maar wat ligt meer voor de hand dan dat Griekenland een paar parels van eilanden in de verkoop gooit?
Kocht Warren Buffet een eiland?
Toen hij in 1989 zeshonderd miljoen dollar in Gilette stak, verklaarde Warren Buffet: ‘Regardless of what happens, people always need to shave.’ Buffet verdiende 4.4 miljard dollar met zijn belegging. Of er vorige week weer een fameuze uitspraak uit zijn mond te noteren viel, is (nog) niet bekend maar het zou zomaar kunnen dat ’s werelds meest succesvolle investeerder iets bromde in de trant van ‘Regardless of what happens, people always need a holiday.’ Tot verbazing van velen, kocht Buffet samen met de Italiaanse vastgoedmiljonair Alessandro Proto het eilandje Agios Thomas in de Saronische Golf, op 45 minuten varen van de Atheense hoofdstad, met als doel er een luxueus vakantieoord neer te zetten. Althans, zo leek het. Tegenover verschillende media, waaronder Reuters en The Wall Street Journal, ontkende Buffet deze week mede-eigenaar te zijn geworden van het 1,2 vierkante kilometer grote stukje land: ‘I have never heard of the guy who is making these claims.’
Lucratieve mogelijkheden
Als het Proto er om te doen is geweest aandacht te genereren voor de lucratieve investeringsmogelijkheden die in de Griekse zeeën verscholen liggen, is zijn missie meer dan geslaagd. Van Tokio tot Toronto: het door hem verspreide bericht werd wereldwijd overgenomen en bracht bij menigeen het hoofd op hol. De opwinding is niet helemaal onterecht. In 2012 opperde de toenmalige Griekse premier Antonis Samaris zelf dat zijn regering overwoog eilanden te leasen: op basis van een contract met een duur van decennia zouden projectontwikkelaars in staat gesteld worden om op eilanden toeristische voorzieningen te bouwen en te exploiteren. ‘Voorwaarde is wel dat de nationale veiligheid niet in het geding is,’ voegde Samaris er aan toe. Griekenland beschikt over duizenden eilanden waarvan er slechts tweehonderd worden bewoond.
Prijzen scherp gedaald
De prijzen van de eilanden zijn de afgelopen jaren scherp gedaald omdat het aanbod is toegenomen. In 2011 verdubbelde Athene – op last van de geldschieterstrojka – de onroerend goed-belasting voor alle eigenaren van private of commerciële panden. Wie hier tegen in het geweer durfde te komen, werd bedreigd met afsluiting van de elektriciteit. De forse stijging van de haratsi, zoals de gehate fiscale maatregel wordt genoemd, heeft er toe geleid dat exploitanten het aantal vakantiewoningen hebben teruggeschroefd of hun business helemaal hebben opgegeven. Daarnaast zijn ook de transactiekosten sterk afgenomen. Per 1 januari 2014 heeft de regering de overdrachtsbelasting verlaagd tot drie procent.
Eiland voor de prijs van een etage in de Jordaan
Wie zich in de Griekse archipel tot koning van zijn eigen eiland wil kronen, is nu evenveel kwijt als voor een royaal bemeten etage in de Jordaan. Zo heeft Vladi Private Islands, een eilandenmakelaar in Hamburg, het zes hectare grote Klein Lesbos in de aanbieding voor een luttele € 800.000, compleet met ‘helder water, een rijk plantenleven en kleine grotten.’ Enig probleem: de koper zal voorlopig moeten kamperen in zijn koninkrijk omdat een bouwvergunning ontbreekt. Andere eilanden gaan voor net iets meer dan een miljoen van de hand. Om gedoe met vergunningen en de aanleg van water- en elektriciteitsvoorzieningen te vermijden, kan ook worden overwogen een huis aan te schaffen. Op de Cycladen, een eilandengroep in de Egeïsche Zee, zijn de vraagprijzen van villa’s gezakt van tien- naar vierduizend euro per vierkante meter.