Phil Davison-Sebry is eigenaar van een florerend familiebedrijf uit Wales, een meer dan 250 medewerkers tellend ingenieursbureau dat voor een internationale klantenkring bruggen, snelwegen en railsystemen ontwerpt. Inmiddels is de firma, die werd opgericht in 1875, failliet. Niet door de crisis, niet door wanbeleid maar – door een typefout.
‘Je bedrijf is in liquidatie!’
In februari 2009 geniet vijftiger Phil Davison-Sebry, directeur van de in vijf generaties opgebouwde ingenieursfirma Taylor & Sons Ltd uit Cardiff, van een welverdiende vakantie op de Maldiven als hij wordt gebeld door een van zijn grootste klanten, Tata Steel. ‘Ze eisten een afspraak voor de volgende dag acht uur ’s ochtends. Ik legde ik uit dat ik verhinderd was omdat ik 4500 mijl ver weg zat,’ vertelt Davison-Sebry later tegen de Engelse krant
Daily Express. De woedende staalfabrikant antwoordt: ’Wat zit jij daar je tijd te verspillen. Je bedrijf is in liquidatie!’
‘Je maakt een grapje,’ stamelt de verbouwereerde directeur.
‘Dit is geen onderwerp om grappen over te maken.’
Officieel document
Vervolgens wordt hem telefonisch een document voorgelezen, opgesteld door Companies House, de Britse overheidsinstantie die onder meer belast is met de registratie van faillissementen. Het citaat maakt duidelijk dat Taylor & Sons Ltd officieel te boek staat als een bedrijf dat bedreigd wordt door insolventie.
‘Onmogelijk,’ reageert Davison-Sebry.
‘Als je nog niet in liquidatie bent, dan zal dat het spoedig wel het geval zijn,’ klinkt het aan de andere kant van de lijn. ‘Bad news travels fast.’ Een telefoontje naar Cardiff leert de directeur dat de staalfabrikant geen woord teveel heeft gezegd. De telefoon staat roodgloeiend. Gehuurd materieel wordt in allerijl van het terrein afgehaald. ‘Het was Armageddon, ik zal die dag nooit vergeten,’ zegt Davison-Sebry. ‘En mijn vrouw ook niet: zij vierde die dag haar vijftigste verjaardag.’
Een verschil van een s
Wanneer Companies House wordt gebeld, blijkt dat een kantoorklerk aldaar een geniepig typefoutje heeft gemaakt. In plaats van de surseance van Taylor & Son Ltd heeft hij genoteerd dat Taylor & Son
s Ltd in betalingsmoeilijkheden verkeert - een verschil van een s. Op last van de advocaat van het gezonde bedrijf wordt de administratieve miskleun binnen enkele dagen hersteld maar het leed is al geleden: via bedrijfsinformatiebureaus als Dunn & Bradstreet is de informatie digitaal doorgeseind. Koortsachtige telefoontjes naar grote klanten en de banken halen niets uit. Tata, goed voor een jaarlijks miljoenenomzet, gaat als klant verloren. Een bouwopdracht met een orderwaarde van drie miljoen pond wordt geannuleerd. Kredietfaciliteiten worden ingetrokken. Ook Taylor & Sons gaat ten slotte failliet.
Schadevergoeding
Na ruim zes jaar procederen oordeelt de High Court begin dit jaar dat de Britse staat een bedrag van twaalf miljoen aan schadevergoeding moet betalen. Davison-Sebry is weer met een klein bedrijfje begonnen. ‘Het was niet erg plezierig,’ zegt hij met gevoel voor understatement.