Wie denkt dat alleen jongens met snelle pakken zich bezondigen aan het leegtrekken van een failliete boedel heeft nog nooit van Ira Rennert gehoord. Deze tachtigjarige investeerder trok 118 miljoen dollar uit zijn mijnbouwbedrijf dat op het punt stond failliet te gaan. De rechtbank toonde zich ‘not amused’.
Noodlijdende bedrijven
Wat zijn motief ook geweest mag zijn, geldnood kan in elk geval geen rol hebben gespeeld: Ira Rennert is een van Amerika’s meest welvarende investeerders. Met een geschat vermogen van 5,9 miljard dollar prijkt hij op stek 132 van de Forbes-lijst van ’s werelds rijkste miljardairs. De in Brooklyn geboren Rennert is zich al zijn hele werkende leven bijzonder betrokken bij noodlijdende bedrijven, niet uit filantropische overwegingen maar om te kijken of hij uit een faillerende firma nog geld kan persen. Al in 1962, toen hij in New York als vermogensbeheerder werkte, kreeg hij een veroordeling aan zijn broek omdat de bedrijven waar hij in investeerde leden aan onderkapitalisatie. Twee jaar later verloor hij zijn vergunning om als vermogensbeheerder op te treden.
Kunstje van Michael Milken
De verbanning belette Rennert niet om voort te gaan op het ingeslagen pad. Hij vestigde zich als consultant en opereerde tegelijkertijd als ondernemer. Begin jaren tachtig trad hij toe tot de directie van Integrated Resources, een bedrijf van de beruchte Michael Milken die hem het kunstje leerde hoe met afgewaardeerde obligaties (de zogeheten junk bonds) acquisities te doen in bedrijven die in zwaar weer zijn beland. In 1989 ging Milken ten onder in een fraudeschandaal maar snode Rennert, die buiten schot wist te blijven, bleef het trucje herhalen met investeringen in met name mijn- en metaalbedrijven. Met de onderneming die zijn holding in 1989 kocht, Magnesium Corp uit Utah, liep hij echter alsnog tegen de lamp.
Geelbruine deken van chloorgas
Magnesiuim Corp, kortweg MagCorp, hield zich bezig met de productie van magnesium, een lichtgewicht metaal dat talrijke toepassingen kent, onder meer binnen de auto-industrie. Bij dit energievretende proces, waarbij via elektrolyse – het met behulp van stoom vloeibaar maken en scheiden van stoffen – kwamen allerlei chemische stoffen vrij, zoals chloorgas. Rennert, die zich graag laat voorstaan op zijn royale donaties aan joodse charitatieve instellingen, maakte zich echter weinig zorgen over deze uitstoot die delen van het dunbevolkte Utah onder een geelbruine deken liet verdwijnen. Zijn bedrijf pompte jaarlijks maar liefst vier miljoen liter de lucht in waarmee het tekende voor negentig procent van de totale chlooremissie van de VS.
Vorderingen
Waarschuwingen van activisten en toxicologen leidden tot een reeks rechtszaken en miljoenenclaims wegens het negeren van milieuvoorschriften. Vorige week kwam een jury in Manhattan tot de conclusie dat deze vorderingen al op de deurmat lagen toen Rennert MagCorp in 2001 failliet liet gaan na miljoenen te hebben weggesluisd. De tycoon werd persoonlijk veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding van zestien miljoen dollar terwijl zijn holding aansprakelijk werd gesteld voor 101 miljoen dollar. Tijdens de zitting waste Rennert zijn handen in onschuld. Hij zei helemaal niets te weten van milieuvervuiling door MagCorp.