De Aziatische markt voor private credit is in de eerste helft van 2026 sterk teruggevallen. Investeerders worden voorzichtiger door economische onzekerheid, hoge rentes en zorgen over bedrijfsfaillissementen. Daardoor is de fondsenwerving gedaald tot het laagste niveau in meer dan tien jaar.
Slechts vijf fondsen halen kapitaal op
In de eerste zes maanden van 2026 werden slechts vijf Aziatische private-creditfondsen gesloten. Samen haalden zij 1,2 miljard dollar op, blijkt uit cijfers van PitchBook.
Dat is aanzienlijk minder dan in eerdere jaren. In 2025 sloten 29 fondsen met in totaal 9,5 miljard dollar aan opgehaald kapitaal. In 2022 bereikten 53 fondsen gezamenlijk zelfs 20,2 miljard dollar. Wanneer het huidige tempo in de tweede helft van het jaar aanhoudt, wordt 2026 het zwakste jaar voor de Aziatische fondsenwerving in minstens twaalf jaar.
De bijbehorende grafiek laat zien dat zowel het aantal gesloten fondsen als het opgehaalde kapitaal sinds de piekjaren fors is afgenomen.
Beleggers vrezen nieuwe kredietverliezen
De terugval volgt op een reeks problemen bij ondernemingen die geld hadden geleend van private-creditfondsen. Enkele bedrijven kwamen in financiële moeilijkheden of gingen failliet, waardoor beleggers kritischer zijn geworden op de risico’s van deze vorm van kredietverlening.
Vooral particuliere investeerders hebben geld uit beursgenoteerde private-creditfondsen teruggetrokken. Ook institutionele beleggers kijken scherper naar de kwaliteit van leningen, de zekerheden en de ervaring van fondsbeheerders.
Daarnaast drukken macro-economische onzekerheid, geopolitieke spanningen en de aanhoudend hoge rente op de belangstelling voor minder liquide beleggingen. Moody’s verwacht daarom dat Aziatische investeerders hun toezeggingen aan private-creditfondsen de komende anderhalf jaar zullen beperken.
Kapitaal verschuift naar grote Amerikaanse beheerders
Investeerders die wel actief blijven in private credit, kiezen steeds vaker voor grote en gevestigde internationale partijen. Vooral Amerikaanse fondsbeheerders met een lange staat van dienst profiteren van die verschuiving.
Volgens Justin Tan, hoofd financiële dienstverlening in Azië bij adviesbureau LEK Consulting, zoeken beleggers in onzekere marktomstandigheden meer zekerheid bij grote beheerders. Daardoor krijgen kleinere Aziatische fondsen het moeilijker om nieuw kapitaal aan te trekken.
De Amerikaanse investeerder KKR sloot eind 2025 bijvoorbeeld een fonds voor de regio Azië-Pacific met 2,5 miljard dollar aan investeerbaar vermogen. Daarmee behoort het tot de grootste private-creditfondsen die de afgelopen jaren in de regio zijn opgehaald.
Groeiverwachtingen komen onder druk
De sterke terugval staat haaks op eerdere verwachtingen voor de Aziatische private-creditmarkt. Brancheorganisatie Alternative Investment Management Association voorspelde eind 2024 nog dat het beheerde vermogen tussen 2024 en 2027 met 46 procent zou groeien tot 92 miljard dollar.
Die groei moest onder meer worden gedragen door vermogende particuliere beleggers. Juist deze groep is na de recente faillissementen en kredietproblemen terughoudender geworden.
Toch is de belangstelling niet volledig verdwenen. Grote institutionele investeerders zien nog steeds kansen, vooral wanneer zij tegen gunstigere voorwaarden kunnen instappen nu andere beleggers zich terugtrekken.
Temasek blijft investeren
De Singaporese staatsinvesteerder Temasek maakte bekend zijn blootstelling aan private credit te willen verhogen van 2 procent naar 5 procent van de portefeuille in 2031.
Ook dochterbedrijven en aan Temasek gelieerde vermogensbeheerders blijven actief. Zo werd samen met de Amerikaanse partij Churchill Asset Management een structuur van 400 miljoen dollar opgezet voor investeringen in private-credit- en private-equityfondsen. De helft van dat bedrag is bestemd voor Azië.
Markt raakt steeds sterker verdeeld
De ontwikkelingen wijzen op een verdere tweedeling binnen de Aziatische private-creditmarkt. Kleinere regionale fondsbeheerders hebben moeite om geld op te halen, terwijl grote internationale partijen juist marktaandeel winnen.
De zorgen over bedrijfsfaillissementen en mogelijke kredietverliezen verdwijnen daarmee niet, maar leiden vooral tot een verschuiving van kapitaal. Beleggers lijken niet volledig af te haken, maar stellen strengere eisen en geven de voorkeur aan ervaren beheerders met voldoende schaal en een lange staat van dienst.